Είναι ο εύκολος αποδιοπομπαίος τράγος του πολιτικού συστήματος ο Τζόρτζ Παπαδόπουλος;

Ο Τζόρτζ Παπαδόπουλος. Φωτογραφία Greek NewsΟ Τζόρτζ Παπαδόπουλος. Φωτογραφία Greek News

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Το κατεστημένο του αμερικανικού Δημοκρατικού Κόμματος που κατοικοεδρεύει στην Ουάσινγκτον, μαζί με την πολιτικά ισχυρή ομάδα των νεοσυντηρητικών –που έχουν ως προτεραιότητά τους την ασφάλεια του Ισραήλ– ποτέ δεν χώνεψαν την απώλεια της ισχύος τους και μαζί το μοίρασμα της ομοσπονδιακής, και όχι μόνο, πίτας, που προέκυψαν από την απώλεια των προεδρικών εκλογών του 2016.

Και προσπαθούν με όλα τα μέσα που διαθέτουν –θεμιτά αλλά κυρίως αθέμιτα– να ανατρέψουν το αποτέλεσμα των εκλογών. Στόχος τους είναι είτε να εξαναγκάσουν τον Πρόεδρο Τραμπ σε παραίτηση, είτε να δημιουργήσουν τέτοιες συνθήκες ώστε ο Τραμπ να χάσει το χρίσμα του κόμματος για τις εκλογές του 2020.

Είναι μέσα από το παραπάνω πρίσμα που θα πρέπει να προσεγγίζουμε τα αμερικάνικα πολιτικά πράγματα την περίοδο αυτή, αν θέλουμε να κατανοήσουμε ειδικά τον αγώνα για ισχύ που λαμβάνει χώρα στις ΗΠΑ από τον Νοέμβριο του 2016. Ουσιαστικά το κατεστημένο του Δημοκρατικού Κόμματος και οι νεοσυντηρητικοί –με τη βοήθεια ενός μεγάλου μέρους των ΜΜΕ και της λεγόμενης αμερικανικής Αριστεράς– μάχονται για να υλοποιήσουν μίας μορφής θεσμικό πραξικόπημα κατά του Τραμπ.

Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο διότι ο Τραμπ διαθέτει στο οπλοστάσιό του ένα μεγάλο μέρος της εκτελεστικής εξουσίας –όχι ολόκληρη–, έχει συμμάχους στο Κογκρέσο, που σε περίπτωση απόπειρας εκδίωξής του θα διαδραματίσουν καθοριστικό λόγο, αλλά και στήριξη από τον αμερικανικό λαό.

Έτσι η τελευταία προσπάθεια τής συνομοταξίας κατά του Τραμπ βρίσκεται υπό εξέλιξη. Για εμάς το γεγονός αυτό έχει και το επιπλέον ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού ως πολιορκητικός κλοιός κατά του Τραμπ χρησιμοποιείται ένας νεαρός Ελληνοαμερικάνος από το Σικάγο, ο George Papadopoulos.

Είναι η πολιτική μου εκτίμηση πως ο Papadopouloς θυματοποιείται όχι μόνο από τους επίδοξους θεσμικούς πραξικοπηματίες αλλά και από τον ίδιο τον Αμερικανό Πρόεδρο και το επιτελείο του, τους οποίους υπηρέτησε κατά την προεκλογική περίοδο ως σύμβουλος για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Εναντίον του χρησιμοποιείται ακόμη και το νεαρό της ηλικίας του –είναι 30 ετών– ως εάν η Αμερική δεν χτίστηκε από νεαρά σε ηλικία άτομα που στη εποχή μας κυριαρχούν σε κρίσιμους τομείς όπως αυτούς που συμβολίζει η Silicon Valley.

Αλλά και στην πολιτική μήπως κυριαρχεί η γερουσία, όπως συμβαίνει στην αρτηριοσκληρωμένη Ευρώπη; Όποιος γνωρίζει στοιχειωδώς τα πολιτικά πράγματα στις ΗΠΑ και στην αμερικανική πρωτεύουσα, ξέρει πως «αμούστακοι» άνδρες και νεαρές γυναίκες επηρεάζουν καταλυτικά τα πράγματα. Για παράδειγμα οι Richard Perle και Paul Wolfowitz (και οι δυο νεοσυντηρητικοί σήμερα με πλούσια παρεμβατική δράση) ως «εικοσάρηδες», που εργάζονταν ως «βοηθοί» στο αμερικανικό Κογκρέσο, διαδραμάτισαν καταλυτικό ρόλο στην ανατροπή της πολιτικής της ύφεσης των Νίξον – Κίσινγκερ τη δεκαετία του 1970. Και αργότερα συνέβαλαν σε μια σειρά από πολέμους, ως κυβερνητικοί αξιωματούχοι πλέον.

Όμως, πίσω στον George Papadopoulos. Ο τελευταίος βρίσκεται σήμερα υπό την κατηγορία του ειδικού ομοσπονδιακού ανακριτή Robert Mueller πως είπε ψέματα στην ομοσπονδιακή Αστυνομία (τη γνωστή FBI, που πήρε εντολή να διερευνήσει κατά πόσο αξιωματούχοι της καμπάνιας Τραμπ και ο ίδιος ο Τραμπ είχαν δοσοληψίες με τη Μόσχα), όταν τον ανέκρινε ως προς τον ρόλο του και τις σχέσεις του με τη ρωσική κυβέρνηση την περίοδο της προεκλογικής εκστρατείας.

Ως γνωστόν η κυρία Κλίντον και παράγοντες του Δημοκρατικού Κόμματος κατηγορούν την κυβέρνηση Πούτιν πως επηρέασε το αποτέλεσμα των εκλογών υπέρ του Τραμπ και πως ο Τραμπ και το επιτελείο του –μέσω συμβούλων όπως ο Papadopoulos– προσπάθησαν να βρουν «βρομιές» εναντίον της Κλίντον και του κόμματός του (Ενώ αυτή η κατηγορία δεν έχει τεκμηριωθεί, έχει τεκμηριωθεί πως το επιτελείο της Κλίντον πλήρωσε 168 χιλ. δολάρια σε πρώην πράκτορα των βρετανικών υπηρεσιών που τους παρέδωσε φάκελο με φερόμενες «βρομιές» του Τραμπ).

Το τι ακριβώς συνέβη μεταξύ τoυ Papadopoulos και της FBI δεν έγινε γνωστό. Κατηγορείται πως είπε ψέματα ως προς τον χρόνο που μιλούσε μέσω τρίτων με τους Ρώσους. Συγκεκριμένα αρχικά είπε πως συνομιλούσε με τους Ρώσους μια βδομάδα πριν γίνει σύμβουλος του Τραμπ ενώ ήταν ήδη, για μια βδομάδα, σύμβουλος. Και τότε, υποθέτω, και έτσι πρέπει να είχε γίνει αφού είναι γνωστή αστυνομική πρακτική, η FBI threw the book at him, δηλ. τον απείλησαν με τη μάξιμουμ ποινή φυλάκισης – δηλαδή τον τρομοκράτησαν. Και έτσι όχι μόνο παραδέχθηκε, αλλά με την υπόσχεση πως ως κατηγορούσα Αρχή θα εισηγούνταν «επιείκεια» στο δικαστήριο (χωρίς όμως εγγύηση) τον «γύρισαν» ώστε να μαρτυρήσει και να μαζέψει στοιχεία κατά των υπόλοιπων κατηγορουμένων –λέγεται πως του φόρεσαν και μαγνητόφωνο– και για τους οποίους τα στοιχεία δεν είναι αρκετά. Για τους κύριους κατηγορούμενους, τον Paul Manafort (και έναν συνεργάτη του), για παράδειγμα, ο οποίος υπήρξε επικεφαλής της εκστρατείας του Τραμπ για μικρό χρονικό διάστημα, οι κατηγορίες αφορούν ζητήματα όπως το ξέπλυμα μαύρου χρήματος από συναλλαγές με Ρώσους και Ουκρανούς φερόμενους μαφιόζους πολύ πριν το 2016.

Και εδώ νομίζω υπεισέρχεται και το νεαρό της ηλικίας του Papadopoulos. Συνέλαβαν έναν νεαρό, φιλόδοξο άνδρα, στην αρχή της καριέρας του, και τον απείλησαν πως θα περάσει χρόνια στη φυλακή, εκτός αν συνεργαστεί.

«Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Αυτό πιστεύω πως συμβαίνει με τον George Papadopoulos. Όλοι όσοι τον ήξεραν χθες, δεν τον γνωρίζουν σήμερα και τον κακολογούν, φτηνιάρικα, με πρώτο τον Πρόεδρο Τραμπ. Έχει γίνει ο εύκολος αποδιοπομπαίος τράγος του πολιτικού συστήματος. Και όλοι τον κατηγορούν πως χωρίς κανένα ταλέντο, ικανότητες, ακόμη και αξίες έφθασε εκεί που έφθασε ως εάν και ήταν κάποιος πολιτικός Χουντίνι! Δεν είμαι υπερασπιστής του George Papadopoulos και ασφαλώς θα πληρώσει για τις φερόμενες υπέρμετρες φιλοδοξίες του. Αλλά έλεος.

Be the first to comment on "Είναι ο εύκολος αποδιοπομπαίος τράγος του πολιτικού συστήματος ο Τζόρτζ Παπαδόπουλος;"

Leave a comment

Your email address will not be published.

*