Γιατί ο “σπαραγμός”, το “μίσος” και η “λατρεία” για τον γραφειοκράτη του ΔΝΤ; Ο αξιότιμος κ. Ανδρέας Γεωργίου…

FILE PHOTO:  πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου (Δ) στη συνεδρίαση της Επιτροπής του Απολογισμού και του Γενικού Ισολογισμού του Κράτους και Ελέγχου της Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους. ΑΠΕ-ΜΠΕ, Αλέξανδρος ΜπελτέςFILE PHOTO: πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου (Δ) στη συνεδρίαση της Επιτροπής του Απολογισμού και του Γενικού Ισολογισμού του Κράτους και Ελέγχου της Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους. ΑΠΕ-ΜΠΕ, Αλέξανδρος Μπελτές

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Ομολογώ ότι με την «υπόθεση Γεωργίου» δεν ασχολήθηκα σοβαρά ποτέ, αλλά παρακολουθώ με προσοχή όλα τα δημοσιεύματα, υπέρ και κατά του πρώην υπαλλήλου και γραφειοκράτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που επελέγη από την τότε κυβέρνηση του Γεωργίου Α. Παπανδρέου ως επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ.

Δεν ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο θέμα, όχι επειδή ΔΕΝ είναι σοβαρό. Αντίθετα, είναι σοβαρότατο. Και δεν έγραψα οτιδήποτε στο βιβλίο μου για την Τρόικα και την καταστροφή της Ελλάδας, πέραν της δημοσίευσης ενός απόρρητου ηλεκτρονικού μηνύματος (e-mail), διότι απαιτείτο περισσότερη έρευνα, όταν συνειδητοποίησα ότι οι αντιμαχόμενες πλευρές κάτι είχαν να κρύψουν. Δεν ενδιαφερόντουσαν για την αλήθεια και καταθέτω τη θέση μου ορθά-κοφτά, διότι με την υπόθεση αυτή -πάνω απ’ όλα- αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα είναι υπό κηδεμονία και η Δικαιοσύνη της άγεται και φέρεται από ξένες παρεμβάσεις και πολιτικές επιρροές.

  • Στο ηλεκτρονικό μήνυμα που δημοσιεύω στο βιβλίο, και για το οποίο κλήθηκα από τον εισαγγελέα για κατάθεση, ο κ. Μπομπ Τράα, αξιωματούχος του ΔΝΤ και πρώτος μνημονιακός αντιπρόσωπος στην Ελλάδα, απευθύνεται προς τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου και του λέει ότι θα πρέπει το ζήτημα των στατιστικών στοιχείων “να παρακαμφθεί γρήγορα και σιωπηρά”. Πραγματικά …άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου…

Η αλήθεια είναι ότι η κουβέντα αυτή είναι …βαριά και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Σίγουρα, φαίνεται να μην αναφέρεται σε μία νόμιμη ενέργεια. Περισσότερο μοιάζει με τη συγκάλυψη μίας παράνομης ενεργειας. Όμως, δεν είμαι εισαγγελέας, δεν είμαι δικαστής, άρα αδυνατώ να καταλήξω και στην απόφαση, αν είναι συγκάλυψη μίας παράνομης πράξης ή όχι.

Απ’ εκεί και πέρα, οι αντιμαχόμενες πλευρές έχουν «σκοτωθεί» μεταξύ τους και ο κ. Ανδρέας Γεωργίου, ένας βολεμένος γραφειοκράτης, που δείχνει απόμακρος ως να ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του, έχει καταστεί ήρωας των Ελλήνων εκσυγχρονιστών και γενικότερα του συστήματος που κυβερνούσε για δεκαετίες την Ελλάδα και εχθρός όσων πιστεύουν πως η ιστορία των Μνημονίων ήταν κατασκευασμένη για «να υποδουλωθεί η Ελλάδα».

Ο κ. Γεωργίου, στο μεταξύ, απολαμβάνει το «δράμα» του στην έπαυλή του στην Ουάσιγκτον, και έχουμε φτάσει στο σημείο να «δικαιώνεται» με εκβιασμούς και απειλές από τους δανειστές και να καταδικάζεται από την ελληνική Δικαιοσύνη. Ναι, πρόκειται για παράνοια.

Ρωτήθηκα γιατί, από τη στιγμή που είχα εκείνο το σοβαρό ντοκουμέντο στο βιβλίο μου, δεν ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο ζήτημα:

  • Πρώτον, ήταν άλλο το αντικείμενο του βιβλίου, και το έγγραφο δημοσιεύθηκε επειδή, εκτός της αναφοράς στα στατιστικά, περιείχε άλλα στοιχεία που αφορούσαν την έρευνα για το πως δηλαδή η Ελλάδα καταστράφηκε μέσα από τα Μνημόνια.
    Δεύτερον, όταν επιχειρήσαμε να πληροφορηθούμε τι εννοούσε ο …ποιητής Μπόμπ Τράα, πέσαμε πάνω σε τοίχο. Δεν πήραμε απαντήσεις, αλλά δεχθήκαμε πιεστικές ερωτήσεις για το πως βρέθηκε το έγγραφο στα χέρια μας. Ουδείς ήταν διατεθειμένος, ούτε σε καθεστώς ανωνυμίας, να συνεργαστεί για το θέμα αυτό. Έτσι αποφασίσαμε να το αφήσουμε για αργότερα. Είναι σημαντικό ότι ούτε μετά την αναζωπύρωση της υπόθεσης μπορέσαμε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα, που να πιστοποιούνται με στοιχεία. Αλλά είναι δεκάδες τα ερωτηματικά και οι υποψίες.
    Τρίτον: Παραμένει πάντα ανοικτό το ζήτημα: Γιατί να παρακαμφθεί γρήγορα και σιωπηρά το θέμα των στατιστικών; Γιατί έπρεπε να «μαγειρευτούν» είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω τα στοιχεία; Τα ερωτήματα αυτά πιστεύω ότι δεν απαντήθηκαν ακόμα.
    Τέταρτον: Τίθεται και ένα άλλο μείζον θέμα, που αφορά τις παρεμβάσεις των δανειστών για να διασωθεί ο κ. Γεωργίου. Ερώτηση: Εάν η Ελλάδα δεν βρισκόταν υπό το «ζυγό» των Μνημονίων, θα μπορούσαν η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ να ταπεινώσουν με εξευτελιστικό τρόπο την Ελλάδα και την κυβέρνησή της; Πως μπορεί να χαιρόμαστε με αυτή την παρέμβαση, μόνο και μόνο επειδή δεν μας αρέσει η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, την οποία -πως να το κάνουμε- την εξέλεξε ο ελληνικός λαός;

Ήμουν πάντα έντιμος με τους αναγνώστες, και θα είμαι και τώρα: Στα πολιτικά παιγνίδια των οπαδών και των εχθρών του κ. Γεωργίου, “ενός μίζερου και ευθυνόφοβου γραφειοκράτη”, όπως τον χαρακτηρίζουν άνθρωποι που εργάστηκαν μαζί του, δεν έχω καμία θέση και σχέση. Αλλά με προβληματίζει ο τρόπος αντίδρασης των δανειστών και η μάχη που δίνουν για να τον σώσουν. Τι χρειάζονται οι απειλές και οι εκβιασμοί εάν οι δανειστές πιστεύουν ότι είναι αθώος;

Με προβληματίζει όμως και η στάση των αντιπάλων του, διότι έτσι κι αλλιώς, η Ελλάδα ήταν μία χρεωκοπημένη χώρα λόγω της διαφθοράς των πολιτικών και δεν απαιτείτο κανένα μαγείρεμα στατιστικών για να δεθεί στα Μνημόνια. Από την άλλη πλευρά, εάν η εντολή του κ. Μπόμπ Τράα αφορούσε το μαγείρεμα των στατιστικών, αυτοί που ακολούθησαν και υλοποίησαν την εντολή -και εδώ υποστηρίζεται ότι εμπλέκεται ο κ. Γεωργίου έστω και αν δεν είχε ακόμα διοριστεί- πρέπει να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη, η οποία πρέπει να φερθεί δίκαια και αξιόπιστα.

  • Επειδή κλήθηκα σε ανάκριση, βασικά για να επιβεβαιώσω ότι έχω δει το συγκεκριμένο έγγραφο που δημοσίευσα, πιστεύω ότι βασικοί μάρτυρες αυτής της υπόθεσης ΔΕΝ έχουν καταθέσει ακόμα. Χωρίς να κληθούν αυτοί που ξέρουν και αναμείχθηκαν στην υπόθεση πως ζητούν οι δανειστές να κλείσει η υπόθεση; Με το εκβιαστικό κλείσιμο της υπόθεσης αθωώνεται ο κ. Γεωργίου;

Οπότε, φίλοι και εχθροί του κ. Γεωργίου, να βάλετε τα μαχαίρια στη …θέση τους, και να βοηθήσετε να ξεκαθαρίσει αυτή η υπόθεση. Οι αντιδράσεις των υπέρ και των κατά με προβληματίζουν, με ενοχλούν και με υποψιάζουν. Η υπόθεση Γεωργίου δεν μπορεί να είναι αντικείμενο δημοσιογραφικής έρευνας. Είναι ζήτημα του εισαγγελέα και της Δικαιοσύνης.

  • ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Οι συνεχείς παρεμβάσεις των ξένων στη Δικαιοσύνη μίας χώρας, τι διαφέρουν από την άλωση της που εκτέλεσαν με επιτυχία αυταρχικοί ηγέτες όπως ο Ταγίπ Ερντογάν;

5 Comments on "Γιατί ο “σπαραγμός”, το “μίσος” και η “λατρεία” για τον γραφειοκράτη του ΔΝΤ; Ο αξιότιμος κ. Ανδρέας Γεωργίου…"

  1. Θεωρώ πως μια καλή πρώτη ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί, μιας και μιλάμε με αριθμούς, είναι η παράθεση των προτύπων στα οποία έπρεπε να βασίζονται τα στατιστικά στοιχεία που αποστέλλονται και αποτελούν τον μπούσουλα για τις ελλείψεις που εντοπίστηκαν ή δημιουργήθηκαν για να εντοπιστούν. Αυτά τα πράγματα μετριούνται για των υπολογισμό του ελλείμματος, αυτά δεν υπολογίζονται , αυτά μεταφέρονται, αυτά αποσβένονται τότε κοκ.
    Ένα δεύτερο ερώτημα είναι η αξιοπιστία των στοιχείων. Μπορούσε ή όχι τελικά η ΕΛ ΣΤΑΤ να συλλέγει και να επεξεργάζεται αξιόπιστα στοιχεία. Και αυτό το μέγεθος μετρήσιμο.
    Αυτά τα ερωτήματα απαντιούνται με ναι ή όχι.
    Τέλος το τρίτο ερώτημα είναι τι έγινε τελικά πριν. Φοβάμαι πως και γι’ αυτό υπάρχει μια απάντηση ξεκάθαρη (η οποία θα μπορούσε να αποδειχθεί και με νούμερα λαμβάνοντας υπόψη τα δύο πρώτα ερωτήματα).
    Πιστεύω πως θα ισχύει τελικά αυτό που λέτε, δυο ομάδες πολιτών οι εκσυγχρονιστές και οι αντιμνημονιακοί οι οποίοι διαγκωνίζονται για το ποιος θα σώσει μια νεκρή χώρα.

  2. Crescenzio Sangiglio | August 2, 2017 at 8:42 AM | Reply

    Πολύ παράξενη και ιδίως “ύποπτη” αυτή η αγάπη της Κομισιόν για έναν Γεωργίου του οποίου τα πεπραγμένα
    δεν είναι και ό, τι καλύτερο από λογιστική, νομική και ηθική άποψη.
    Ο άνθρωπος πρέπει να έχει πολλούς σκελετούς ΚΑΙ ΤΗΣ Ε.Ε. στη ντουλάπα του για να νοιάζεται αυτή τόσο πολύ να “βγει καθαρός”.
    Κάτι δεν πάει καλά!! Και το θέμα είναι δυστυχώς πως ό, τι δεν πάει καλά στη περίπτωση είναι σίγουρα ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.
    Έτσι κι αλλιώς πολλούς ‘Ελληνες “παράγοντες” είδαμε και βλέπουμε να προδίδουν τη πατρίδα τους ελαφρά τη καρδία και χωρίς καμία τύψη!
    Όταν μια χώρα παραπαίει, οι προδότες περισσεύουν γιατί τότε και η “Δικαιοσύνη” κοιμάται προς όφελος των ισχυρών και οπορτουνιστών.
    Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

  3. Νεόφυτος Ευστρατίου | August 2, 2017 at 12:11 PM | Reply

    Και μόνο το γεγονός της σκληρής και ενορχηστρωμένης αντίδρασης των δανειστών σε συνδυασμό με το απόρρητο ηλεκτρονικό μήνυμα του Μπομπ Τράα είναι παραπάνω από αρκετά για να καταλάβει κανείς ότι το θέμα βρωμάει. Αυτό που διερωτάται κανείς είναι εάν η πρεμούρα των δανειστών οφείλεται στην πιθανότητα εάν ο κ. Γεωργίου πιεστεί και δει τα σκούρα να τους καρφώσει. Όχι ότι αυτό αναιρεί το γεγονός ότι η χώρα ήταν χρεοκοπημένη λόγω διεφθαρμένων πολιτικών.-

  4. Konstantinos Panou | August 2, 2017 at 5:56 PM | Reply

    Μερικές παρατηρήσεις σ΄αυτό το πολύ ενδιαφέρον άρθρο:
    1/ Εξαιρετικά ενδιαφέρον το έγγραφο που αποκαλύπτει ο κ. Ιγνατίου και ακόμη πιο ενδιαφέρουσα η αντίδραση του διεθνούς παράγοντα. Ενισχύει τις απορίες αν δεν επιβεβαιώνει τις υποψίες.
    2/ Υπάρχει και μια άλλη άποψη. Τα μνημόνια να μην επιννοήθηκαν για να υποδουλωθεί η Ελλάδα, αλλά για να αποφύγουν οι πολιτικοί (κάποιοι τουλάχιστον) να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να γίνουν δυσάρεστοι στην εκλογική τους πελατεία. Μέσω της “ντρίπλας” των μνημονίων έμπαινε τέλος στον οικονομικό κατήφορο που είχαν οδηγήσει οι δημαγωγικές οικονομικές πολιτικές, οι υπεύθυνοι πολιτικοί έβγαζαν την ουρά τους απ΄έξω και συγχρόνως είχαν να κατηγορούν τους “κακούς ξένους” για τις επώδυνες αποφάσεις που άλλως θα έπρεπε να λάμβαναν αυτοί. Οι “ξένοι” από την άλλη με αυτή τη λύση εξασφάλιζαν τα δανεικά και οφειλόμενα.
    3/ Όλο αυτό το διάστημα, από την ένταξη στα μνημόνια και μέχρι σήμερα, ακούγονται μόνο οι φίλοι του κ. Γεωργίου. Η άλλη πλευρά έχει “φιμωθεί”. Η άποψή της όχι απλά δεν ζητείται αλλά αποσιωπάται και παρεμποδίζεται να ακουστεί με έμμεσες ή όχι και τόσο “απειλές”.
    4/ Αν αυτή η υπόθεση δεν διαλευκανθεί πλήρως και δημοσίως (και όχι με διαδικασίες ¨εν συμβουλίω¨) θα προστεθεί στις υπόλοιπες χρόνιες πληγές που βασανίζουν την ελληνική πολιτική ιστορία.

  5. Πανος Μπαμπάσης | August 4, 2017 at 3:52 AM | Reply

    Αυτό που μένει ξεκάθαρο είναι το ποιός κερδίζει απο την επιμηκηνση των μνημονίων ως τον αύγουστο του 2018 όπως είπε και ο πρωθυπουργός.Αυτοί που θα μοιράσουν ότι θα απομείνει απο την χώρα.Αποκλείεται να αντέξει με την μορφή που την ξέρουμε σήμερα ακόμη ένα έτος.Και μέχρι τότε όλο και κάποιοι ενδιαφέροντες τύποι ή πτυχές τούτης της ιστορίας που βρωμάει απο παντου θα βγαίνουν μπροστά για να ασχολούμαστε.Ποτέ τα τελευταία χρόνια δεν είδαμε ξεκάθαρα σε κάτι στραβό .Έγινε πλέον νόμος.Χαθήκανε τα σκάνδαλα οι μίζες κι οι πονηροί μαζί τους.Κι ενώ η χώρα εκθεμελιώθηκε απο τους παραγωγικούς της ιστούς και ανθρώπους που έθαψε στο κοιμητήριο της λήθης, λυμαίνονται κάθε λογής μυστήριοι τύποι απο το πουθενά ημεδαποί και αλλοδαποί, με κυβερνήσεις του τόπου που δεν χαλάν χατήρια,κι άγνωστους πάτρωνες δίκην μαφίας.Άς τον λοιπόν να ξεκουράζεται στην βιλάρα του στην πρωτεύουσα πληρώθηκε καλά για την δουλειά που έκανε όπως και τόσοι άλλοι ανα τους αιώνες που δήωσαν την χώρα μου.Και το εδώ δημόσιο ο κύριος αυτουργός της σαπίλας του κράτους χαίρει και ενεργεί.Κι ο γόνος σέλει να γίνει πλωθυπουλγός το καημένο το ορφανό. Τον 14 ο αιώνα ο Ιωσήφ Βρυένιος πρίν λιθοβοληθεί,πρόλαβε και κατέγραψε…..θεσπίζουνε νόμους που δεν είναι τίποτα άλλο παρα συσσωρεύσεις λέξεων,χωρίς εφαρμογή…..λέει κάτι;

Leave a comment

Your email address will not be published.

*